Kozów, woj. lubuskie

Wyniki tych badań prezentowane były publicznie w czasie wystawy „Vor unserer Zeit: ein vergessenes Burgenland zwischen Elbe und Weichsel" w roku 2003 i 2004 w Berlinie, Dreźnie, w Bautzen i w Kamenz.

 W 1882 roku na Ziemi Lubuskiej w okolicach Gubina (Guben) podczas prac melioracyjnych znaleziony został unikatowy zespół zabytków archeologicznych pochodzenia scytyjskiego z końca VI - pocz. V w. p.n.e., który wszedł do światowej literatury archeologicznej pod nazwą skarbu z Witaszkowa (Vettersfelde). Ogółem w skład „skarbu z Witaszkowa" wchodziło ponad 20 wykonanych ze złota przedmiotów, z których najbardziej spektakularne jest okucie (najprawdopodobniej tarczy lub gorytosu - łubiów lub sajdaka) w kształcie ryby (długości 41 cm), której ciało wypełnione jest wizerunkami innych zwierząt, w tym również polujących, jak również uchwyt i okucie pochwy akinakesu - sztyletu lub krótkiego miecza. Zabytki wchodzące w skład tego skarbu uległy rozproszeniu, jednak większa ich część zachowała się do dziś w Berlinie (w Polsce znajduje się jedynie kilka kopii). Po drugiej wojnie światowej wielu archeologów polskich i niemieckich prowadziło badania zmierzające do identyfikacji dokładnego miejsca znalezienia skarbu i ustalenia jego kontekstu. Działania te zakończone zostały ostatecznym sukcesem dopiero w roku 2000, kiedy dr Louis Nebelsick z Landesamt für Archäologie w Dreźnie, wybitny specjalista w dziedzinie archeologii późnej epoki brązu i wczesnej epoki żelaza, odnalazł w archiwach niemieckich dokładne opisy odkrycia skarbu i skonfrontował je z odnalezionymi przez siebie mapami z XIX wieku. Na podstawie tych archiwaliów udało się mu precyzyjnie zidentyfikować pole orne położone między dzisiejszymi wsiami Witaszkowo i Kozów, na którym znaleziono „skarb z Witaszkowa". Na tym terenie przeprowadzone zostały poszukiwania metodami niedestrukcyjnymi (prospekcja geofizyczna dokonana przez dr Krzysztofa Misiewicza z IAE PAN - 2001), a następnie podjęte zostały polsko-niemieckie badania wykopaliskowe (2001-2004), kierowane przez prof. UKSW dr hab. Zbigniewa Kobylińskiego i finansowane przez Instytut Archeologii i Etnologii PAN oraz Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie i Landesamt für Archäologie w Dreźnie, a także Fundację Współpracy Polsko-Niemieckiej. Badaniami kierowali prof. UKSW dr hab. Zbigniew Kobyliński oraz dr Louis Nebelsick, przy udziale prof. UKSW dr hab. Caroli Metzner-Nebelsick i Dariusza Wacha z IAE PAN. W badaniach wzięli udział studenci archeologii UKSW oraz Uniwersytetu w Berlinie i Freiburgu.

Badania w Kozowie pozwoliły ustalić, że skarb ukryty został w miejscu o charakterze ceremonialno-kultowym, związanym najprawdopodobniej ze składaniem ofiar (odkryto m.in. rozległy bruk na skraju podmokłego obszaru oraz studnię o dobrze zachowanej drewniano-kamiennej konstrukcji, zawierającą importowane „oczkowate" paciorki szklane i ceramikę ceremonialną z wczesnej epoki żelaza (cienkościenne miseczki z tzw. „omfalosem").

 

Wyniki tych badań prezentowane były publicznie w czasie wystawy „Vor unserer Zeit: ein vergessenes Burgenland zwischen Elbe und Weichsel" w roku 2003 i 2004 w Berlinie, Dreźnie, w Bautzen i w Kamenz.

 

UKSW Wszelkie prawa zastrzeżone © 2015
Informacja o ciasteczkach